Toplum Pes Etmiş Ölü Ruhlarla Doludur. Çocukken içimiz yaşam enerjisiyle doludur. Duygularımızı, düşüncelerimizi çekinmeden olduğu gibi ifade ederiz. Dahası; insanlar...
Yeni birini tanımak hafızamızın mahremiyetini bozar. Artık önceki halimizle şimdiki halimiz arasına tanıştığımız kişi girmiştir. Bundan böyle ya daha neşeli...
Çöldeki bir kum tanesi kendini diğer tüm kumlardan ayrı zannedermiş. Güneşin kendisi için doğduğunu, yıldızların kendisi için parladığını düşünürmüş. Öyle...
Geçmişe nazaran bu çağın talihsizliği: Elinde herhangi bir gücü! bulunduranların nevrotik arzularını toplumun geri kalanına zihinsel bir hapishane olarak sunmalarıdır....
Çocukluktaki travmaların bedeli; doğallıktan uzak, tutsak bir yetişkinliktir. Oysa çocukken içimiz yaşam enerjisiyle doludur. Duygularımızı, düşüncelerimizi çekinmeden olduğu gibi ifade...
Bu çağın hastalığı ne biliyor musun? Yalancı gülüşler, küçümseyici tavırlar ve anlamsız yalnızlıklar. Hüznün modası çoktan geçmiş, kimse ondan bahsetmiyor...
Acı bir veryansın döküldü insanın dudaklarından: “Ne hakikati bulabildim ne de yanlışta barınabildim.” diye. İnsan, düşünce arasına gerilmiş bir ipin...