Bilinç Dışı

Istırap Nehri

Şehrin üzerinden bir çığlık yükselir, tanrının çoktan terk ettiği göklerde acıyla yankılanır. Ölen biri var, öldüğü için suçlu. Öldüren biri var, öldürdüğü için mağrur, haklı ve küstah. Uğrunda nicelerini öldürdükleri kutsallar yarattılar kendilerine. Nice ıstırap akıttılar bu nehirden bir hiç uğruna ve nicelerini acımasızca boğdular bu nehirde. Kimi çokça sevgiden, ahlâktan, şereften bahsetti. Ben kendi […]

Bilinç Dışı

İçimizde Ölen Çocuk

Sizi geçmişte kaç kere öldürdüler bilmem ama ben ve benim gibiler çok öldük, çok öldürüldük. Bu yüzden ardımızda ölü bir çocuk bıraktık, dönüp dönüp ağlarız. Çocuğun ölümü zordur ama o çocuk içinizde gömülüyse eğer bahçenizde güller açsa neye yarar. Geçmişi ölü olanın sofrasına hüzün davetlidir, gözleri buğulu bir camın ardından bakar. Arada bir güler ama […]

Bilinç Dışı

Çığlık

Benimkisi bir çığlık işte; sonsuzlukta sallanıp duran, tekrar tekrar dönüp gelen bumerang misali. Oysa hep sorarım: Nedir tüm bu olanların anlamı? Her soruşumda bağırıp duruyorum boşluğa, her defasında hiçlik kayasında yankılanıp geri gelir sesim ve bir kat daha anlamsızlaşır hayatım. Sahi ve gerçekten soruyorum; “Bilen var mı tüm bu olanların anlamını?” Yoksa hepiniz boşlukta sallanıp […]

Bilinç Dışı

Bıyık Altında Gülen Kim?

Yorgun dudaklardan dökülen hüzünlü bir şarkıyım. Kimi zaman yoksul bir çocuk diline doladı beni kimi zaman elinde benden başka umudu kalmayan küçük bir kız çocuğu. Büyüklerin kulağında marazi bir etki bıraktım, lanetlenmiş bir kadının hayalindeki cennetin son kırıntısıyım. Kabullenemedim yobazın dayatmasını bu yüzden yıllar ikişer ikişer harcadı ömrümü. Ömrüm cehennem topraklarıdır benim, arşınlayarak bitiremezsin beni. […]

Bilinç Dışı

Biliyor Musun?

“Biliyor musun ?” diye söze başladı. “Çok yalnızım, üstelik içimde nefes alabileceğim bir alan kalmadı ve kendimi hissedemiyorum. O nedenle yalnızlığımın bir sınırı da yok. Yalnızlığınızı tarif eder misin? diye sordum. “Her gün ayrı bir kuyuda gözlerimi açıyorum hayata ve belki bir gün bana yapılanları affedip kendimle de barışırım umuduyla tüm bu olanlara katlanıyorum.” Bu […]

Deneme

Yeni Biriyle Tanışmak

Yeni birini tanımak hafızamızın mahremiyetini bozar. Artık önceki halimizle şimdiki halimiz arasına tanıştığımız kişi girmiştir. Bundan böyle ya daha neşeli ya da daha mutsuz biriyiz. Bazen birini tanımak ruhumuzda kapanması zor bir yara açar. Geriye kalan tüm zamanımızı, o yarayı kapatmaya çalışmakla geçiririz. Bazen de tanıdığımız yeni biri, karanlık ruhumuzda güneşe bir pencere açar. Açık […]

Deneme

Narsisizm Üzerine Bir Metafor

Çöldeki bir kum tanesi kendini diğer tüm kumlardan ayrı zannedermiş. Güneşin kendisi için doğduğunu, yıldızların kendisi için parladığını düşünürmüş. Öyle ki tanrı onu özene bezene yaratmış ve dünya hep onun etrafında dönermiş. Ancak bu kadar özel olmasına rağmen her rüzgârda diğerleriyle birlikte savruluşuna bir türlü anlam verememiş. Oysa önceleri rüzgârın da kendisini yüceltmek için estiğini […]

Deneme

Hakikat Karşısında İnsan Özgür Değildir

Duyarlı insan özgür değildir. Onun iradesi hakikate bağlıdır. Eğer davranışlarından dolayı tek bir canlı dahi zarar görecekse o seçim yerine olması gerekene yönelir. Sözgelimi; bir yerde yüksek sesle konuşmak eğer birilerini rahatsız ediyorsa o artık şöyle diyemez: “Ben yüksek sesle konuşma özgürlüğüne sahibim. “Bunun yerine kısık sesle konuşmanın hakikatini kavrar ve öyle davranır. Hayat, insanın […]

Deneme

Bu Çağın Talihsizliği

Geçmişe nazaran bu çağın talihsizliği: Elinde herhangi bir gücü! bulunduranların nevrotik arzularını toplumun geri kalanına zihinsel bir hapishane olarak sunmalarıdır. Geçmiş dönemlerde de güç! odakları vardı. Ancak bu kadar göz önünde değillerdi. Sözgelimi şatafatlı yaşamları, görünme arzuları, hükmetme naraları daha dar bir çevreyle sınırlı kalır, toplumun üzerine böyle anında çökmezlerdi. Mutsuzluğun kaynağını kendi içinde aramak […]

Deneme

Çocukluktaki Travmaların Bedeli

Çocukluktaki travmaların bedeli; doğallıktan uzak, tutsak bir yetişkinliktir. Oysa çocukken içimiz yaşam enerjisiyle doludur. Duygularımızı, düşüncelerimizi çekinmeden olduğu gibi ifade ederiz. Dahası; İnsanlar ne der, kaygısı henüz oluşmamıştır içimizde. İnsan doğası, sevgi üzerine kuruludur ve karakteri sevgi üzerine inşa edilmelidir. Bu doğrultuda; sevgiye dayalı bir ortamda büyüdüğümüzde, diğerleriyle güvene dayalı spontane bir ilişki kurarız. Toplumdaki […]